Dziś jest Czwartek, 24 września 2020 r. Obchodzimy imieniny: Gerarda, Ruperta, Tomiry. Wszystkiego najlepszego!

Oficjalna strona internetowa Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach

Katecheza

21.06.2015 – Katecheza 200: Dlaczego Pan Bóg ustanowił Drugie Przykazanie Dekalogu?

W wielu kulturach przywiązuje się duże znaczenie do znajomości imienia, bo ono pozwala lepiej poznać noszącą to imię osobę. Z nadawaniem imienia spotykamy się także w Biblii. Określa ono osobę, jej jedyność i niepowtarzalność. Dlatego w rozumieniu Biblii pytanie o imię jest pytaniem o osobę, o jej egzystencję i siłę.

Doświadczenia związane z noszeniem imienia przywołuje Biblia, by z ich pomocą uświadomić ludziom wielkość Boga, którego winni błogosławić, wychwalać i wielbić za codziennie doświadczaną Jego miłość (KKK 2143). Do tych doświadczeń nawiązuje drugie przykazanie Boże. Kreśli ono obraz właściwego stosunku człowieka do Boga, który ludziom w osobie Mojżesza objawił swoje imię jako: „JESTEM, KTÓRY JESTEM” (Wj 3, 14).

Objawienie tego imienia jest znakiem zaufania Boga do ludzi. Bóg objawia się człowiekowi jako Ten, którego on może wezwać. Ponadto objawienie to wyraża potęgę Boga, który zapewnia ludzi o swej ustawicznej przychylności i gotowości stawania w ich obronie.

Świadomość Jego wielkości sprawiła, że członkowie narodu wybranego bali się wymawiać to imię uważając, że jest ono święte. Z tego też powodu dla wskazania na Boga używali określeń zastępczych: „Pan”, „Wieczny”, „Niebo”. Niezależnie od tego, w jaki sposób człowiek będzie zwracał się do Boga, ma to czynić z szacunkiem. Właśnie tego szacunku dla Boga wymaga drugie przykazanie Boże: „Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, kto wzywa Jego imienia do czczych rzeczy” (Wj 20, 7; por. Pwt 5, 11). Katechizm Kościoła Katolickiego przypomina, że „przykazanie to (…) podobnie jak pierwsze, uwypukla cnotę religijności i określa bardziej szczegółowo nasze posługiwanie się słowem w sprawach świętych” (2142). Stąd też, szacunek dla tego imienia domaga się, by imienia Boga, Jezusa Chrystusa, ale też Najświętszej Maryi Panny i świętych nie wymawiać w sposób nieodpowiedni (KKK 2146).