Dziś jest Sobota, 24 października 2020 r. Obchodzimy imieniny: Rafała, Marcina, Antoniego. Wszystkiego najlepszego!

Oficjalna strona internetowa Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach

Katecheza

9.08.2015 – Katecheza 207: Jakie są zobowiązania rodziców wobec dzieci na podstawie Czwartego Przykazania Dekalogu?

Czwarte przykazanie Boże przypomina nie tylko o zobowiązaniach dzieci wobec rodziców, ale również o obowiązkach rodziców wobec swego potomstwa.

Rodzice powinni przyjmować dzieci, które ześle im Bóg, z wdzięcznością jako wielkie błogosławieństwo i dowód zaufania. Poza dbaniem o ich potrzeby materialne jak ubranie, jedzenie, wykształcenie, mają poważną odpowiedzialność udzielenia dzieciom chrześcijańskiego wychowania. Prawo i obowiązek wychowania są dla rodziców pierwszorzędne i niezbywalne. Rodzice, jako pierwsi odpowiedzialni za wychowanie i kształcenie swoich dzieci, mają prawo wybrać dla nich szkołę, która odpowiada ich własnym przekonaniom i wspiera w tym trudnym zadaniu.

Matka i ojciec ponoszą odpowiedzialność za stworzenie ogniska domowego, gdzie żyje się miłością, przebaczeniem, szacunkiem, wiernością i bezinteresowną służbą. Dom jest miejscem właściwym do wychowania w cnotach i umiejętności panowania nad sobą oraz budowania właściwej hierarchii wartości. Czwarte przykazanie Dekalogu przypomina, że rodzice powinni uczyć dzieci – przykładem i słowem – przeżywać życie pełne pobożności; przekazywać im naukę katolicką, nauczyć modlitwy, wprowadzić w życie wspólnoty Kościoła, odpowiedniego przeżywania liturgii i pomagać w odkrywaniu osobistego powołania do świętości. Więzy rodzinne, chociaż są ważne, nie mają charakteru absolutnego. W miarę jak dziecko wzrasta i dojrzewa tak może rozwijać się i umacniać jego szczególne powołanie życiowe, które pochodzi od Boga. Rodzice powinni uszanować, pomóc rozpoznać i wspierać realizację tej drogi życia.

Dzieci wymagają stałej obecności, poświęcenia im czasu, dyspozycyjności, uwagi, umiejętności dialogu. Nie tolerują kazań, zniecierpliwione wzruszają ramionami słysząc rady i polecenia, ale domagają się konsekwencji, znaczących przykładów , uczciwości, szczerości, wierności.

W obcowaniu z dziećmi rodzice powinni umieć łączyć delikatność i siłę, czujność i cierpliwość. Istotne jest, żeby rodzice stawali się „przyjaciółmi” swoich dzieci, zdobywając i zapewniając sobie ich zaufanie, ucząc je dobrego i odpowiedzialnego korzystania z wolności.

Św. Paweł, w odniesieniu do czwartego przykazania, mówi „A wy ojcowie nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz zachowujcie je w karności, napominając jak chce Pan”. Czasem powodem niewypełniania czwartego przykazania jest grzech po stronie rodziców. Rodzice swoim przykładem bardzo mocno oddziałują na dzieci. Ten przykład może jednak być dobry lub zły. Dziecko, patrząc na rodziców, na ich wzajemne odnoszenie się do siebie i do Boga, uczy się miłości, szacunku, dobroci lub też od najmłodszych lat jest gorszone i deformowane. Jeśli więc rodzice chcą dobrze wychować swoje dzieci, powinni ustawicznie troszczyć się o swoją świętość. Wtedy bowiem swoim przykładem będą właściwie formować swoje potomstwo. To przykazanie zobowiązuje nie tylko dzieci do czci wobec rodziców, ale również rodziców do tego by wychowując zasługiwali na cześć ze strony dzieci.

Czwarte Przykazanie świadczy o niezrównanej mądrości boskiej. Nie mówi ono: „Kochaj ojca i matkę swoją”, ale „czcij!”. Bądź więc taką matką i ojcem, którego by mogło dziecko czcić, pod każdym względem i brać sobie za wzór. Zawsze, we wszystkich okolicznościach życia służ mu jako wzór i obudzaj szacunek w jego duszy. Szczęśliwe jest dziecko, które ma w swoich rodzicach idealny przykład, które strzeże ich obraz w swoim sercu, gdyż błogosławiona pamięć na rodziców będzie dla niego w najcięższych pokusach aniołem stróżem, nawet wtedy, gdy już nawet groby rodziców trudno będzie odszukać.

DRODZY PARAFIANIE!

Od 17 października nasz powiat kolbuszowski znajduje się w „czerwonej strefie”.
W związku z wprowadzonymi obostrzeniami w naszym kościele może przebywać jednocześnie 45 osób, nie licząc celebransa i asysty liturgicznej.