Dziś jest Sobota, 24 października 2020 r. Obchodzimy imieniny: Rafała, Marcina, Antoniego. Wszystkiego najlepszego!

Oficjalna strona internetowa Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach

Katecheza

06.03.2016 – Katecheza 237: Biblijne podstawy zalecenia aby „Strapionych Pocieszać”

Potrzebę pocieszania możemy dostrzec na kartach Starego Testamentu kiedy to Jerozolima w swych dziejach miała doświadczenie całkowitego opuszczenia. Pozbawiona wszelkiego pocieszenia ze strony swoich sojuszników wołała: „Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał” (Iz 49,14; 54,6-10), bo faktycznie to Pan był jej prawdziwym Pocieszycielem i to On wołał jak słyszymy w Księdze Izajasza: „Pocieszcie, pocieszcie mój lud!” (Iz 40,1).

W innym miejscu  prorok Izajasz zapisze: „Pan pocieszył swój lud, zlitował się nad jego biednymi” (Iz 49,l3). Z kart Pisma Świętego wyłania się obraz i prawda, że rzeczywiście Bóg pociesza swój lud z dobrocią pasterza, z ojcowską miłością, z zapałem oblubieńca i małżonka, z czułością matki. Dokonuje tego do dnia dzisiejszego, dlatego, że zostawił swemu ludowi obietnicę, zostawił swą miłość, zostawił Prawo i proroków, zostawił Pisma (por. l Mch 12,9; Rz 15,4). To wszystko pozwala nie tylko Jerozolimie ale wszystkim Jego dzieciom  przezwyciężyć strapienia i żyć w nadziei.

W Nowym Testamencie, w Ewangelii widzimy Jezusa ogłoszonego Mesjaszem – Pociechą Izraela (Łk 2,25), który obwieszcza: „Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni” (Mt 5,5). Jezus dodaje otuchy obciążonym własnymi grzechami albo chorobą, która jest oznaką grzechów i niesie ulgę wszystkim utrudzonym i obciążonym (por. Mt 11,28-30). Paweł z kolei szkicuje podstawy chrześcijańskiej teologii pocieszenia w 2 Liście do Koryntian: „Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, Ten, który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga” (2Kor 1,3-4). Ten sam Paweł przypomina, że Chrystus jest źródłem wszelkiej pociechy oraz że w Kościele funkcja pocieszycielska jest podstawą, bo zaświadcza, że Bóg stale pociesza ubogich i strapionych (por. l Kor 14,3; Rz 15,5; 2 Kor 7,6). Znamienne jest, iż w Apokalipsie zawarta jest zachwycająca wizja nowego nieba i nowej ziemi, w której najwyższą pociechą będzie to, że „Bóg obetrze wszelką łzę” (Ap 7,17), że „śmierci już odtąd nie będzie, ani żałoby, ani płaczu, ani cierpienia, bo pierwsze rzeczy przeminęły” (Ap 21,4).

DRODZY PARAFIANIE!

Od 17 października nasz powiat kolbuszowski znajduje się w „czerwonej strefie”.
W związku z wprowadzonymi obostrzeniami w naszym kościele może przebywać jednocześnie 45 osób, nie licząc celebransa i asysty liturgicznej.