Dziś jest Niedziela, 29 listopada 2020 r. Obchodzimy imieniny: Błazeja, Saturnina. Wszystkiego najlepszego!

Oficjalna strona internetowa Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach

Katecheza

10.04.2016 – Katecheza 242: Nauka Jezusa Chrystusa o darowaniu urazów

Przebaczenie tym, którzy nas obrazili czy skrzywdzili, jest najważniejszym spośród uczynków miłosierdzia co do duszy. Upoważnia nas do tego stwierdzenia Ewangelia, która wielokrotnie podkreśla obowiązek wybaczania.

W Kazaniu na Górze Jezus nauczył Apostołów modlitwy „Ojcze nasz”. Jedna z próśb brzmi: „I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Słowa te stara się chrześcijanin wymawiać każdego dnia. Wyrażają one istotny warunek przebaczenia grzechów ze strony Boga: Bóg o tyle wybacza człowiekowi, o ile on wybaczy tym, którzy zawinili wobec niego.

Myśl tę dobitnie i obrazowo wyraża przypowieść o nielitościwym słudze. Pan, będący obrazem Boga, darował mu olbrzymi dług dziesięciu tysięcy talentów. Tymczasem sługa ten, spotkawszy swojego dłużnika, zaczął przymuszać go, by zwrócił mu niewielką sumę – sto denarów. Gdy Pan dowiedział się o tym, cofnął mu darowanie całego długu i kazał go spłacić. Nie może bowiem dostąpić miłosierdzia od Pana ten, kto nie okazuje miłosierdzia swym bliźnim. Przypowieść tę opowiedział Jezus, gdy Piotr postawił pytanie: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?” (Mt 18.21). Słowo „aż” świadczy o tym, że św. Piotrowi wydawało się rzeczą wielką i trudną wybaczenie siedem razy. Tymczasem w odpowiedzi usłyszał: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18.22). Jest to liczba symboliczna i oznacza, że mamy tylekroć wybaczyć, ilekroć bliźni nas obrazi.

Na krzyżu Jezus dał najbardziej doskonały i wzniosły przykład nauki wybaczania, którą głosił przez trzy lata publicznej działalności. Tym, którzy skazali Go na śmierć, i tym, którzy przybili Go do krzyża, wybaczył, nawet nie dostrzegając w nich objawów żalu. Przez wieki pokolenia chrześcijanie będą naśladować Go i z miłości do Niego będą starać się wymawiać słowo „wybaczam”, nawet gdyby to bardzo bolało.

Na krzyżu podaje też Jezus bardzo ważny motyw i rację wybaczania: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (zob. Łk 23,34). Ludzie, czyniąc zło, są zwykle zaślepieni swym interesem, chciwością, pychą, nienawiścią, żądzą seksualną, głodem alkoholowym czy narkotycznym, tak iż nie zdają sobie sprawy ze zła, które popełniają albo świadomi są go w niewielkim tylko stopniu. Są to ludzie nieszczęśliwi, o mocno ograniczonej wolności i odpowiedzialności, ale i w ich życiu można znaleźć coś dobrego: jakieś dobre uczynki spełnione w dziecięcych, a może i późniejszych latach; jakieś przebłyski świadomości, że źle czynią i odruchy żalu, choć nie wystarczające, by wyzwolić się z grzechu. Chrystus, który uczył, że uszanuje najmniejsze nawet dobro, że „trzciny zgniecionej nie złamie, ani knota tlejącego nie dogasi ( .. .)” (Mt 12,20) są nadzieją dla każdego człowieka zmagającego się ze swą słabością.

DRODZY PARAFIANIE!

W związku z wprowadzonymi obostrzeniami sanitarnymi w naszym kościele może jednocześnie znajdować się 23 osoby