Dziś jest Niedziela, 29 listopada 2020 r. Obchodzimy imieniny: Błazeja, Saturnina. Wszystkiego najlepszego!

Oficjalna strona internetowa Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach

Katecheza

11.09.2016 Katecheza 263: Udział w pogrzebie jako realizacja uczynku „Zmarłych Pogrzebać”

Umarłych pogrzebać znaczy nie tylko dbać o grób, lecz także wspominać zmarłego. W Kościele katolickim podczas każdej mszy świętej wspominamy zmarłych. Myślimy o tym, że teraz, gdy my uczestniczymy w Eucharystii Jezusa, oni uczestniczą w Wiecznej Uczcie Weselnej. W ten sposób na każdej Eucharystii doświadczamy wspólnoty ze zmarłymi.

Wspominać zmarłych nie znaczy żyć przeszłością. Raczej chodzi o to, aby zrozumieć przesłanie, które zmarli kierowali do nas swoim życiem i śmiercią, i odpowiedzieć na nie naszym życiem. Wspominanie i pożegnanie wymaga jednak pewnej formy. Należy do niej opowiadanie o tym, co było ważne dla zmarłego, co go poruszało, z jakich czerpał źródeł. Do tej formy należy pełne miłości dbanie o grób. Żałoba potrzebuje miejsca. Grób jest miejscem, w którym żałoba otrzymuje swój kształt. W dbaniu o grób wyraża się szacunek dla zmarłego. Dawniej w pogrzebie uczestniczyła cała miejscowość i w ten sposób wyrażała więź ze zmarłym. Sposobem spełnienia siódmego uczynku miłosierdzia w dzisiejszych czasach byłby także udział w pogrzebach ludzi, którzy coś dla nas znaczyli. Gdy umiera bliski, należy uczestniczyć w pogrzebie. Wzrusza nas, gdy ludzie, którzy go znali, starają się przybyć z dalekich stron i go pożegnać. W ten sposób wyrażają swój szacunek.

Tradycja kościelna, mówiąc o chowaniu zmarłych jako uczynku miłosierdzia, jest przekonana, że dzięki temu każdemu zmarłemu okażemy cześć, jaką okazali Jezusowi Józef z Arymatei oraz niewiasty. Spełniając ten uczynek, spełniamy go wobec Chrystusa. Składając ciało zmarłego do grobu, wkładamy tam coś cennego. W tym momencie zapominamy o jego słabościach, popełnionych błędach. Podczas pogrzebu pełni głębokiej czci składamy do grobu zwłoki człowieka i przyznajemy, że nie znamy jego prawdziwej tajemnicy. Składamy go do grobu w wierze, że także w nim samym mieszkał Chrystus i że w nim wyjawiła się część tajemnicy Jezusa Chrystusa, nawet gdyby zaciemnił ją pierwiastek ludzki. Każdy uczynek miłosierdzia jest czymś więcej niż wyrazem humanitaryzmu. Jest zawsze wyrazem wiary w tajemnicę człowieka, w obecność Jezusa Chrystusa w każdym z nas.

DRODZY PARAFIANIE!

W związku z wprowadzonymi obostrzeniami sanitarnymi w naszym kościele może jednocześnie znajdować się 23 osoby