Dziś jest Sobota, 28 listopada 2020 r. Obchodzimy imieniny: Lesława, Zdzisława, Stefana. Wszystkiego najlepszego!

Oficjalna strona internetowa Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach

Katecheza

8.07.2018 – Katecheza 357: Owoce Ducha Świętego – Skromność

We współczesnym świecie mówienie o skromności jest tematem tabu. Często niestety kojarzy się to słowo ze słabością, nieśmiałością i brakiem przebicia w tłumie ludzi. Psychologowie zastanawiają się czy skromność jest bardziej wadą czy zaletą?

Niektórzy uważają, że to zaleta a swoje racje motywują tym, że kojarzy się ona z pokorą i usłużnością, cnotami tak bardzo poszukiwanymi we współczesnym świecie. Są jednak tacy, którzy traktują ją jako wadę, związaną z naiwnością i łatwowiernością. Zapytajmy zatem dlaczego skromność jest miła w oczach Boga i co na jej temat mówi Pismo Święte?

Autor Księgi Mądrości Syracha zachęca nas: „Synu, ze skromnością dbaj o cześć dla swej osoby i oceniaj siebie w sposób należyty” (Syr 10,28). W innym miejscu ten sam autor mówi: „Im większy jesteś, tym bardziej się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana” (Syr 3,18). Św. Paweł zaś nalega „dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia: tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego,  a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie” (Flp 2,2-3). Cnota skromności związana jest z właściwą oceną siebie samego. Często mamy fałszywy obraz siebie, ponieważ w naszym życiu kierujemy się pychą. Uważamy się za lepszych od innych. Stąd często przyczyną braku skromności w naszym życiu jest uleganie grzechowi pychy i fałszywy obraz siebie samego.

Przed tym fałszywym obrazem może nas ochronić Duch Święty. On pozwala nam zrozumieć, że wszystko co jest w naszym życiu pochodzi od Boga i wszystko jest Jego łaską. Doskonale wyjaśnił to św. Paweł mieszkańcom Koryntu: „ Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśliś otrzymał, to czemu się chełpisz, tak jakbyś nie otrzymał?” (1 Kor 4,7). Duch Święty pozwala nam zrozumieć, że wszystko jest od Boga. Stąd skromność to pokorne słuchanie Pana Boga i wypełnianie Jego przykazań, czyli pełnienie Jego woli. Doskonale zrozumiała to Maryja, która pojęła jak wielkie rzeczy Bóg dokonał w Jej życiu. Owocem tego zrozumienia był radosny okrzyk, że Bóg „wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię – a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją. On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich”. Ten okrzyk Maryi był owocem Ducha Świętego, który wzbudził w Niej owoc w postaci cnoty skromności.

DRODZY PARAFIANIE!

W związku z wprowadzonymi obostrzeniami sanitarnymi w naszym kościele może jednocześnie znajdować się 23 osoby