Dziś jest Środa, 27 stycznia 2021 r. Obchodzimy imieniny: Przybysława, Anieli, Jerzego. Wszystkiego najlepszego!

Oficjalna strona internetowa Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach

Katecheza

Katecheza 10.01.2021: Jaka jest treść Drugiego przykazania Bożego?

„Nie będziesz brał imienia Pana Boga swego na daremno”. Najczęściej spotykana interpretacja tego przykazania, to zakaz lekceważącego wypowiadania imienia Bożego. Ma to miejsce albo z przyzwyczajenia, albo w podenerwowaniu.

Często możemy spotkać osoby, które bezmyślnie powtarzają: „O Boże!” „Rany Boskie”! „Jezus Maria”! Są ludzie, którzy się do tego tak przyzwyczaili, że nie potrafią powiedzieć pięciu zdań nie wplatając w nie bezmyślnie imienia Bożego. Warto się w tym miejscu zapytać, czy treść tego przykazania ogranicza się tylko do odruchowego przywoływania imienia Bożego w nieodpowiednich sytuacjach? Na pewno nie tylko do tego!

Przykazanie to zostało postawione przed nakazem okazywania należnej czci rodzicom, przed zakazem zabójstwa, cudzołóstwa, kradzieży itd. Stoi zatem na straży jakiejś wielkiej wartości. Jakiej? W Księdze Wyjścia przykazanie drugie Dekalogu zostało zapisane w następujący sposób: „Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, w błahych rzeczach, bo nie pozwoli Pan, by pozostał bezkarny ten, kto wzywa Jego Imienia w błahych rzeczach” (Wj 20, 7). Gdyby to przykazanie sformułować w sensie pozytywnym, wówczas brzmiałoby ono „Będziesz wzywał imię Boga twego z czcią i szacunkiem”. Takie wezwanie imienia Bożego jest modlitwą. Ona zaś stanowi samo „serce” życia religijnego. Gdy to „serce” przestaje bić, to znaczy gdy człowiek przestaje się modlić, jego życie religijne umiera.

Kto wzywa imię Boga bez zastanowienia, ten dowodzi, że albo się nie modli wcale, albo się źle modli. Nigdy bowiem ten, kto stanął przed Bogiem żywym i z czcią zwrócił się do Niego, nie wymówi imienia Bożego na próżno, podobnie jak nigdy syn lub córka, szanujący swoich rodziców, nie wyrażą się o nich z lekceważeniem. Przykazania Boże są bardzo konkretne i pozwalają postawić bezbłędną diagnozę. Ile razy spowiednik słyszy, jak ktoś oskarża się z tego, że wymawia imię Boże na próżno, z bardzo dużym prawdopodobieństwem może wskazać słaby punkt jego życia religijnego. Jest nim chore „serce”, to znaczy słaba modlitwa. Treść drugiego przykazania skupia się przede wszystkim na tym, że każde przywołanie imienia Bożego powinno być modlitwą, czyli stanięciem w obecności Boga żywego.

DRODZY PARAFIANIE!

W związku z wprowadzonymi obostrzeniami sanitarnymi w naszym kościele może jednocześnie znajdować się 23 osoby